ترياك « 1 » مصرف كنند و آن را افيون « 2 » نيز مىنامند . از ترياك حبه‌اى كوچك به اندازه يك نخود درست مىكنند و مىبلعند . معتادين به ترياك قادرند نيم كوئنتين « 3 » و بيش از اين مقدار را مصرف و تحمل كنند . برخى ترياك را هر روز مىخورند زيرا مايلند همواره نشئه باشند . عطاران از فروش ترياك سود بسيار مىبرند زيرا ترياك به وفور مصرف مىشود . توتون نيز بسيار مصرف مىشود و علاقمند بسيار دارد . همه جا حتى در مساجد مردم ايستاده و نشسته به كشيدن توتون مشغولند . توتون را از بغداد « 4 » يا بابل « 5 » و كردستان ، جائى كه بسيار كشت مىشود مىآورند ايرانىها از آماده كردن توتون براى كشيدن سر درنمىآورند و آن را مانند ساير گياهان فقط خشك مىكنند . در بساط دستفروشان و خرازىها تنباكو « 6 » بسيار يافت مىشود . برگ‌هاى توتون را به همان بزرگى در كيسه گذاشته‌اند و موقع فروش خرد مىكنند و به مشترى مىدهند . توتون اروپائى را بسيار دوست دارند و آن را انگليس تنباكو « 7 » مىنامند زيرا اغلب انگليسىها آن را به ايران مىآورند . به خاطر دارم زمانى كه در شماخى يك قطعه كوچك تنباكو به درازاى يك انگشت به معلم زبان خود هديه كردم او از اين بخشش من بسيار خوشحال شد . شيوهء متداول براى مصرف تنباكو به شرح زير است :

--> ( 1 ) - Tiriak ( 2 ) - Offiun ( 3 ) - Quentin يا Quent و نيز Quint معيار پيشين آلمانى در سنجش وزن هنگام خريد و فروش جنس كه ابتدا 3 / 2 3 گرم و بعدها 3 / 2 1 گرم بوده است - م ( 4 ) - Bagdad ( 5 ) - Babylon - عراق عرب - م ( 6 ) - اصل : Tambaku ( 7 ) - Inglis Tambaku